#1  
Alt 09.Haziran.2019, 04:57
Ispartali Ispartali isimli Üye şimdilik offline konumundadır
Senior Member
 
Üyelik tarihi: 09.Haziran.2019
Mesajlar: 205
Standart İn“San”

İn“San”
Çığlıklar tekrar sessiz…
Sevilmeyi bekleyen hayatlarla dolu kaldırımda, gizlice yürüyen yürekler…
Farklılığı yok artık acıklı hikâyelerin...
Herkes hüznün rollerini kapmış; başrolde kimsenin gözü yok…
Gözler birbirine bakıyor, bir damla anlayış için… İnsan, “sanılanın” aksine daha çok ağlıyor kendi içinde... Mutluluk masalları, artık çocukları uyutmuyor. Bir eksiklik var diye düşünemiyor insan, çünkü noksan olmayanlar göze batıyor… Bir ölü gördüğü vakit önce kendisine ağlıyor insan…
Tebessümler, özel günlere saklanıyor… Ve ardı arkası kesilmeyen bağrışmaları tekrar kalabalıklar temizliyor… Siyah gökyüzü, maviyi nasıl tanımamazlıktan geliyorsa insanlar da sevmeyi hatırlamaya çalışıyor. Bir neden bulununca ağlamak için, yüreğinde takılı kalmış her bir dumanlı hâtıra aklına geliyor ve insan, onların da gönlünü yapıyor: Ağlıyor…
Anlıyor ki, bunun adı hayat… Ve yutkunuyor hazmetmek için…
Nerde o büyük eksiklik, düşünmekten kaçarken yaşam şehrinin köprüaltında kulaklarını kapatıyor insan… O büyük eksikliğinin, yüreğindeki sevgiyi yaratan Allah olduğunu kabullenmek istemiyor. Sağına bakıyor hüzünlü sîmâlar, soluna bakıyor ağlayan yarınlar… Yüreği kanatlanıp onu Yaratan’a gitmek için zorlasa da o aklından yere çivilenmeyi tercih ediyor… Aklı ile acı çekiyor, nefsi ile savaşıyor, yüreği ile huzuru arıyor.
İn“san”, güzellikleri bataklıklarda arıyor… Ne vakit bir çiçek görse yakalayamadığı mutluluğun intikamını alırcasına onu koparıyor… Ve yerine yalancı bir koklama ile saygı sunuyor… Aynaya bakınca yalnızca kendini görüyor, her bir hücresinin yolunu şaşırmadan ona soluk armağan ettiğini bilmek istemiyor.
Ne vakit canı ile ilgili yaşam ona kötü bir espri yapsa, derhal yüce Yaratan, yaşam felsefesi oluyor. Başı eğik, duâ ediyor… Belki kendi hâlinden utanç duyuyor... Çok kıymetli canı yeniden ona emânet edilince de yalnızca bir kâbus gördüğüne inandırmaya çalışıyor kendini…
İn“san”bir bir borçlanıyor…
Bu hayatı değiştiren, mavi gökyüzünü siyahla tanıştıran ve sevgiyi unutmak zorunda kalanın kendisi olduğunu çok iyi biliyor.
Ve hayatındaki en büyük eksikliğin, kendisinin var oluş sebebini gömmeye çalışması ile giderek büyüdüğünü biliyor.
İn“san”ismine yakışırcasına, dünyayı ebedi “sanmaktan” öteye geçemiyor…
Alıntı ile Cevapla
Cevapla

Etiketler
İn“san”

Seçenekler
Stil

Yetkileriniz
Konu Acma Yetkiniz Yok
Cevap Yazma Yetkiniz Yok
Eklenti Yükleme Yetkiniz Yok
Mesajınızı Değiştirme Yetkiniz Yok

BB kodu Açık
Smileler Açık
[IMG] Kodları Açık
HTML-Kodu Açık

Forum Jump


Tüm Zamanlar GMT Olarak Ayarlanmış. Şuanki Zaman: 17:00.


Search Engine Optimisation provided by DragonByte SEO v2.0.36 (Lite) - vBulletin Mods & Addons Copyright © 2019 DragonByte Technologies Ltd.
Ngsbahis Piabet Betmatik Süpertotobet giriş liderbahis Elexbet betebet Restbet Grandbetting Hilbet Piabet Savoybetting kaçak bahis siteleri